U r my HERO

posted on 05 Oct 2009 23:13 by superpororo in Ga-ri-ing


แอบแว๊บมาอัพต้นอาทิตย์ เนื่องด้วยวันนี้หยุด ไม่ได้หยุดเอง บริษัทหยุด... คนอื่นเค้าไม่มีใครหยุดวันนี้กัน ดันหยุดซะงั้น เป็นวันตักบาตรเทโวอะ วันสำคัญของพม่า ที่โรงงานพม่าเยอะ เลยต้องหยุด555


คอนผุดขึ้นมาอีกหนึ่งที่ ตอนนี้เริ่มไม่เข้าใจแล้ว ว่าเอสเอมกำลังทำอะไรอยู่ เล่นอยู่บนความรู้สึกของแฟนๆหรืออย่างไร ไม่รู้สิ คอนมิโรติกมันควรจบลงไปได้แล้ว เพราะมันกินเวลามานานเกินพอแล้ว แต่นั่นไม่ใช่ประเด็น ณ เวลานี้ที่มีเรื่องคดี ทำไมถึงยังมีคอนอะไรแบบนี้อยู่ จริงๆแฟนส่วนใหญ่อาจจะไม่ได้คิดแบบอิป้า แต่อิป้าเป็นคนนึง ที่ไม่สามารถไปดูคอนด้วยความรู้สึกแบบเดิมๆได้อีกแล้ว เรื่องคดีมันทำให้รู้สึกแบบนั้น ในขณะที่มีเรื่องมากมาย น้องสามคน น้องสองคนอะไร แต่คอนของน้องห้าคนยังมีต่อ มีเพื่ออะไร อยากให้ใครเชื่อมั่น อยากให้มันเกิดอะไรเหรอ คดีที่ว่าจะสรุป ก็ต้องถูกยึดเยื้อออกไปเพราะมีคอน จะให้มาสรุปคดีทั้งๆที่ยังไม่เล่นคอน มันคงเป็นไปไม่ได้ แล้วแฟนๆที่รอคอยบทสรุปของเรื่องนี้หละ ที่เงียบๆไป ไม่ใช่ชินชาหรือทำใจอะไรได้หรอกนะ แต่มันเป็นสภาพไม่รู้จะคิดไปทางไหนมากกว่า มันเบลอไปหมด... คอนที่เซี่ยงไฮ้ยังพอเข้าใจ ว่ามันประกาศมาตั้งแต่ก่อนฟ้องร้อง แต่คอนเซินเจิ้นที่ผุดขึ้นมา นี่มันคืออะไร... ถามว่าอิป้าอยากไปคอนนี้มั้ย ก็อยากนะ แต่ไม่ได้อยากไปเพราะอยากดูคอน ไม่อยากเอาความรู้สึกตัวเองมาเป็นเดิมพัน ไม่อยากรู้ว่าตัวเองจะไปดูคอนด้วยอารมณ์ไหน แต่ถ้าถามว่าทำไมอยากไป ตอนนี้ก็คงเป็นเหตุผลที่ว่า ไปเพราะคิมแจ เพราะอยากเจอคิมแจ (และเหตุผลเพิ่มเติม คงไม่พ้นอยากถ่ายรูป... เป็นอารมณ์บ้ากล้อง ณ ตอนนี้)

จริงๆอยากเห็นน้องห้าคนอยู่ด้วยกันนะ ลึกๆที่คดียังยืดเยื้อไม่สรุป ก็ยังหวังว่า มันอาจจะมีหนทางที่ดีขึ้น อย่างน้อยสามคนนั้นอยู่เอสเอมต่อไม่ได้ แต่ก็เผื่ออีกสองคนจะเปลี่ยนใจ กอดคอกันไปหาหนทางใหม่ๆด้วยกัน... วันๆ นั่งเดานู่นนี่ คิดเผื่อว่ามันจะเป็นอย่างงั้นอย่างงี้ มันก่อเกิดอารมณ์เครียดฝังลึกนะ บั่นทอนจิตใจแฟนเปล่าๆ...

แต่สรุป อิป้าไม่ได้ไปนะ เหตุผลที่ไปไม่ได้ข้อแรกเลยคือ ลางานไม่ได้ เพราะงั้นทุกอย่างเป็นอันจบ

พูดไปก็เครียดเหมือนเดิม(แล้วแกรจะพูดทำไม -*-)




วันหยุดสองวัน พี่ๆที่ทำงานเรียกว่าวันหยุดยาวกันเลยเชียว วู้วววว (ปกติหยุดแค่วันเดียว ช่างรันทด T^T)... วันอาทิตย์ไปดู G-Force น่ารักเกิ๊นนนนน น้องหนูตั้งหลายตัว มีตัวตุ่น แมลงสาบ แมลงวัน อะไร น่ารักไปหมด แถมดูๆไป นึกว่าดูtransformer555 จบวันด้วยการไปนั่งสวดมนต์นั่งสมาธิที่วัด ช่วงนี้สมาธิไม่ค่อยมี แตกซ่านตลอดเวลา แบบพุทโธๆ ได้อยู่พักนึง ก็จะหลุดออกไปคิดเรื่องอื่น แล้วพอมีสติ ก็กลับมาพุทโธใหม่ -*- ส่วนวันนี้นัดชีกับคุณพี่ ไปเอาของ ก่อนเจอกันอิป้าไปทำผม ตัดผมทำสี มีเวลาแค่วันนี้แหละ เพราะทั้งปี จะหยุดแค่วันพ่อ เสาร์ที่5ธันวา และวันสิ้นปีที่30-31ธันวา แต่ต้องไปทำงานชดเชยในวันอาทิตย์ที่27ธันวา เพื่อจะได้หยุดในวันที่31.... วันปิย วันรัฐธรรมนูญอะไร ไม่ได้หยุด -*- ชีวิตช่างเหนื่อย...








นัดคุณพี่เอาแผ่น Colors~ ฮู้วววว ซื้อให้หมดทุกเวอร์เท่าที่จะซื้อได้(ค่อยๆทยอยกันมา) มันอยากเก็บบอกไม่ถูก เห็นสองคนนี้แล้วโลกอิป้าสดใสจริงๆ ช่างน่าร๊ากกกกกกก ><~



ของเล่นใหม่ ออกนานแล้ว แต่เพิ่งลดราคา555 เหมาะกับช่วงนี้จริงๆ



การี๊ดดดดดด เหมาะมั่กๆ โซลเมทกับน้องคิตตี้


น้องคิตตี้เล่นปิงปองด้วยน้าาาาาา



ออฟชอตและเอมวี เพิ่งได้ดู ช้าได้อีกตรู -*-

นิ้วสั้นๆ จะชี้ทำไม555



สร้อยจะหวานไปไหน แล้วนั่น รอยสักแพลม

เห็นครั้งแรกนึกว่าจะเขียนHero


แต่ก็เป็นคำว่าHeartแทน เขียนถูกด้วย ดีใจจริงๆ



หุ่นนี่ให้กับช่างทาสีมากเลยนะ555


นอกจากเป็นช่างทาสีแล้ว คิมแจยังเป็นนักมายากลด้วย


แต่เล่นกีต้าร์ไม่เป็น ท่านี่บอกเลยว่าเล่นไม่เป็น... แต่รอบนี้แลบแล้วลิ้นใหญ่แฮะ ปกติจะเรียวๆหน่อย

โอยยยยยย อ้อนอะร๊ายยยยย


อย่าส่งสายตากันแบบน้านนนนนน



ชอตนี้น่ารักมากอะ สวย ใส (ไร้สติ555)



พอเห๊อะะะะะะ


พอได้แล้ววววววว


โอยยยย ดูแล้วแก้มจะแตก




ชีวิตน้องช่วงนี้ ไม่ค่อยมีอะไรให้อัพเดทเท่าไหร่ เหมือนเพิ่งอัพเดทไปเอง ไว้มีไรเพิ่มเติมจะมาดิท
3ตุลา - กลับมาถึงเกา ไม่ได้ไปไหนกัน
4ตุลา - โซลเมทไปเรดคิชเช่นกับแทฮวาน / น้องมินกับจุนซูเข้าพีซีบัง / จากนั้นน้องมินไปต่อกับคยู เข้าร้านขายยาและไปซัมแวร์
5ตุลา - โซลเมทไปเรดคิชเช่นตอนเที่ยงคืนกว่า ออกจากร้านเกือบๆตีสาม ไปต่อกันที่ตามังกร และมิกก็หายตัวไป ส่วนคิมแจออกจากร้านตอนเกือบๆ7โมง กลับถึงบ้านตอน7โมงพอดี
6ตุลา - มิกออกจากบ้านไปตอนสี่ทุ่ม / น้องมินไปเฮลท์คลับ กลับเข้าบ้านตอนสี่ทุ่มครึ่ง / คิมแจไปร้านเรดคิชเช่น มิกกับยองพิลตามมา แทกูนตามมาอีก (การี๊ดดดดดดด มีรูปมายืนยันด้วย) ออกจากร้านตอนเกือบๆ7โมงเช้า(เค้าว่าเป็นมอร์นิ่งเจเจ คิมแจอารมณ์ดี ^^)
7ตุลา - คิมแจออกจากบ้านและหายตัวไป(555) / มิกออกไปจากบ้านกับกอนยองตอนตีสามกว่า ใส่หมวกบินนี่สีดำ
8ตุลา - คิมแจเข้าร้านทำผม / น้องมินออกจากบ้านไปตอน4โมง เข้าเอสเอม / หมีไปเอเวอรี่ซิง(นานๆจะทำอะไรที่ไม่ใช่ถ่ายหนัง555)


คิมแจแอนด์แทกูน ทำไมต้องคุยกันในที่มืด...



แล้วไมต้องกอดกัน(ในที่มืดอีก)



หลังจากบ่นไปเอนทรีที่แล้ว ก็มีคนส่งมาเล่น Memory in Blue Project มากขึ้น อิป้าดีใจจริงๆ สรุปบังคับให้ส่งมากไปปะเนี่ย555 เอาสะดวกนะ ไม่ได้บังคับ... อันที่ให้ส่งนิยาม เป็นโปรเจคได้ของ แต่วันนี้อิป้ามีโปรเจคใหม่ ไม่ได้ของ แต่เป็นให้ของแทน แต่จะให้ใครกัน ^^


ตอนนี้อิป้ากำลังทำซัมติงส่วนตัวๆให้คิมแจ ก็เลยคิดว่าน่าจะมีอย่างอื่นให้คนอื่นได้มีส่วนร่วมทำด้วย ตอนแรกที่ทำของตัวเอง กะให้เฉยๆ ไม่มีเทศกาลอะไรเข้ามาเกี่ยว และก็นึกขึ้นได้ว่า ใกล้วันเกิดคิมแจแล้วเหมือนกัน น่าจะเอาไปให้เป็นของขวัญวันเกิดได้ เหมือนปีนี้ทุกคนวุ่นๆ ไม่ทันได้นึกถึงเลย... ปี2010คงไม่ได้ทำอะไรพิเศษๆให้คิมแจเหมือนเดิม เพราะหนึ่งแม่ขอสละสิทธิ ส่วนอีกหนึ่งแม่ว่าจะทำโปรเจคช้าง ไม่รู้จะได้ทำมั้ย ตอนนี้เลยแยกๆกันทำไปก่อน...


"U r my HERO"
หัวข้อนี้คิดได้ตอนนั่งสมาธิเมื่อวันอาทิตย์ที่ผ่านมา แต่ไอเดียอะคิดมานานแล้ว ตอนคิด พะยามคิดว่าอยากจะให้คนที่รักคิมแจ ทำอะไรซักอย่างที่เกี่ยวเนื่องกับคิมแจ บทสรุปเลยออกมาได้แบบนี้...


กติกา : คุณคิดว่าคิมแจเป็นแรงบันดาลใจอะไรดีๆให้กับชีวิตคุณบ้าง?
รูปแบบการนำเสนอ : ทำใส่กระดาษA4แนวนอน(ขอซัก60-80ปอนด์นะ หนาหน่อยนึง) เว้นขอบซ้ายไว้ซัก1เซ็นครึ่ง ขอให้บรรยายความรู้สึกออกมาในรูปแบบภาพ ไม่ว่าจะใช้คอมทำ ตัดแปะ(ห้ามทำป๊อบอัพนะ) วาดรูป สามารถมีข้อความได้ เป็นภาษาเกาหลีหรืออังกฤษ (แต่ไม่ควรเยอะ) อยากให้คิมแจเปิดมาเห็นแล้วเข้าใจได้ง่าย ทำได้ไม่เกิน3แผ่นต่อคนนะ (ลงชื่อได้ แต่ห้ามใส่เบอโทรหรืออีเมลหละ555)
ระยะเวลา : ขอภายในวันที่ 25 พฤศจิกานะ (อิป้าต้องใช้เวลาเอาไปทำรูปเล่มอีกประมาณนึง)
ใครสนใจอยากจะทำโปรเจคนี้ด้วยกัน ส่งเมลมาที่ peacecontest@hotmail.com จะส่งที่อยู่สำหรับให้ส่งโปรเจคไปให้อีกที
(อ่านที่เขียนให้ละเอียดนะ ห้ามทำผิด ไม่งั้นสิ่งที่ส่งมาจะระเบิดตัวเอง555)



คือที่อิป้าคิดเรื่องนี้ขึ้นมา ตอนแรกอยากให้คนที่รักคิมแจ ได้ส่งบทความมาแชร์กัน อยากรู้ว่าคิมแจมีแรงบันดาลใจอะไรดีๆในชีวิตให้คนที่รักคิมแจบ้าง แต่พอคิดไปเรื่อยๆ ถ้าอิป้าได้อ่าน ก็ควรจะให้คิมแจได้อ่านด้วย แต่สภาพจะเขียนเป็นบทความให้คิมแจอ่าน มันก็คงยากเกินไปในหลายๆอย่าง ถ้าเขียนให้ลึกซึ้ง ก็ต้องเขียนภาษาบ้านเกิดเราคือภาษาไทย แต่จะให้ไปแปลเป็นเกา ความหมายที่อยากจะสื่อออกมา มันจะดรอปลงไป เลยตัดสินใจว่า ให้แสดงออกมาเป็นภาพ ที่คิมแจเห็นแล้วสามารถเข้าใจได้ทันที... หลายๆคนอาจกังวลว่าทำไม่เป็น วาดรูปไม่เป็น การฝีมือทำไม่ได้ ก็อยากให้ลองทำออกมาก่อน ของแบบนี้มันไม่จำเป็นต้องสวย แต่ถ้าอยากจะสื่อมันออกมาด้วยใจ ต่อให้รูปลักษณ์มันจะเป็นยังไง อิป้าเชื่อว่าคิมแจก็รับรู้ได้ด้วยใจเช่นกัน

ยังไงก็ขอขอบคุณล่วงหน้า อิป้าอยากทำให้สิ่งนี้ออกมาเป็นรูปเป็นร่าง อยากให้คิมแจที่พวกเรารัก รู้สึกว่าเค้าเป็นอะไรได้มากกว่าหลายๆอย่างที่คนนอกมอง เป็นได้มากกว่านักร้องที่ร้องเพลงให้แฟนคลับกรี๊ดๆ คิมแจเป็นมากกว่านั้นจริงๆ...



ลป... ถึงคุณอ้อ เรื่องตามน้องไม่รู้จะช่วยยังไง -*- ปกติอยู่นู่น ยังไม่เคยไปตามน้องส่วนตัวอะไรแบบนี้เลย แล้วถ้าจะถามคนตามในสภาพที่อิป้านี่อยู่ไทย คงจะไม่รอด เหะเหะ ก็แนะให้ได้แค่ว่า ถ้าอยากตาม คนส่วนใหญ่เค้าก็ไม่มีใครรู้อะไรล่วงหน้าอะ เค้าก็ไปนั่งรอหน้าบ้านกันแต่เช้า น้องจะออกมาหรือไม่ ขึ้นอยู่กับดวงแล้วหละ
ลป2... คิมแจสักเพิ่ม ใช่มั้ย??? อีกหน่อยจะลายพร้อยทั้งนมมะ เด๋ววันไหนโนตม แล้วลายจะเพี้ยนนะคิมแจ พอได้แล้วววววว เลิกสักได้แล้ววววววว
ลป3... ถามเรื่องกาตูนวาย บอกง่ายๆ ช่วงนี้กวาดทุกเรื่อง เรื่องไหนออก ซื้อหมด555 ส่วนของอาจารย์Ayano Amane อ่านเป็นประจำอยู่แล้ว แต่ว่าไอเวบที่แปะเอนทรีที่แล้ว เรื่องของอาจารย์อายาโนะจะติดลิขสิทธิ ต้องไปหาจากที่อื่นอ่านเอาเน่อ จริงๆชอบของอาจารย์อีกหลายคน แต่ช่วงนี้ของอาจารย์Shinri Fuwa เอามาทำขายหลายเรื่องแล้วนะ
ลป4... เกียวชนไม่มีที่เมียงนะ ปกติกินที่อับกุจอง ไม่ก็สั่งให้มาส่งที่บ้าน
.

.
.



หลายคนคงจะงงว่าเข้าบล๊อคมาแล้วเกิดอะไรขึ้น มีอะไรเกิดขึ้นในส่วนของคอมเม้นท์

อิป้ายึดมั่นกับคำพูดอ้วนมาตลอด อ้วนพูดเสมอว่า "คนที่เข้าใจต่อให้ไม่ต้องพูดอะไรก็เข้าใจ ส่วนคนที่ไม่เข้าใจ จะพูดยังไงก็คงไม่เข้าใจ"

เขียนบล๊อคมาสามปี พอๆกับเวลาที่ชอบน้อง อิป้ารู้จุดยืนตัวเองดีเสมอว่าเป็นยังไง เมื่อสามปีเป็นยังไง จุดยืน ณ วันนี้ก็เป็นอย่างงั้น แต่จะให้พูดว่าความรู้สึกจะเหมือนเดิมตลอดไปมั้ย มันคงเป็นไปไม่ได้ คนที่เราเคยชอบ ตอนนี้เราไม่ได้ชอบแล้ว ก็เป็นออกบ่อยไป เพราะงั้นการที่จะรักชอบใคร แล้วเปลี่ยนความรู้สึกกับคนๆนั้นไป มันก็ไม่แปลก ของแบบนี้มันมีปัจจัยหลายอย่างรอบตัว เจออะไรมาบ้าง ทำไมถึงทำให้เปลี่ยนใจ ก็รู้สึกว่ามันไม่จำเป็นจะต้องมานั่งบรรยายให้ฟัง...

อิป้าจะไม่มาอธิบายอะไรเพิ่มเติมหรอกนะ เพราะคิดว่าที่เขียนมาตลอดตั้งแต่เปิดบล๊อค ถ้าอ่านกันดีๆ ความชัดเจนมันมีอยู่ในตัวมันอยู่แล้ว บางเรื่องเขียนบนความคิดของตัวเอง ก็จะบอกว่าอิป้าคิดว่างั้น อิป้าคิดว่างี้... ไม่เคยฟันธงว่าเป็นเรื่องจริง โปรดเข้าใจด้วย สิทธิของการคิดมันอยู่ที่แต่ละคน อิป้าอาจจะคิดแบบนี้ คนอื่นอาจจะคิดอีกแบบ หมายว่าถ้าคิดไม่เหมือนคุณ อิป้าผิดงั้นเหรอ ลองคิดในมุมกลับกันละกัน... คำว่าคนเกลียดเท่าผืนหนังคนชังเท่าผืนเสื่อ มันก็ทำให้อิป้ายังคงเขียนบล๊อคอยู่ทุกวันนี้นะ นานาจิตตัง น้องที่เป็นเทพยังไม่สามารถทำให้คนทั้งโลกตะวันออกชอบได้ แล้วอิป้าเป็นแค่คนธรรมดา ที่ทำในสิ่งที่ตัวเองอยากทำ จะมาทำให้ทุกคนชอบได้อย่างไร...

ถึงแม้จะไม่อยากให้บอก แต่ก็จะบอกอีกที ว่าถ้าอ่านแล้วไม่ถูกใจ หรือคิดว่าคนเขียนจะต้องเขียนตามที่คุณอยากอ่าน ก็เลิกอ่านเถอะค่ะ ถ้าการเข้าบล๊อคนี้มันทำให้คุณลำบากใจ ก็ปิดไปเถอะ ที่เขียนบล๊อคก็อยากมาแชร์ในแง่มุมของตัวเอง ไม่เคยบอกว่าทุกคนจะต้องเชื่อ คนอ่านคิดเองได้นะ เหมือนประชาชนทั่วไปอ่านข่าว ก็คิดได้ว่าอะไรยังไง ความคิดแต่ละคนไม่เหมือนกันหรอก...

ก็อยากจะแวะมาบอกแค่นี้ กลัวหลายคนจะค้างคาใจ และก็ยังยืนว่าจะเขียนบล๊อคไปในแนวทางของตัวเอง ซื่อสัตย์กับความคิดตัวเองต่อไป... ขอให้เข้าใจโดยทั่วกัน


ลป... ได้ยินมาแว่วๆ ว่าปีหน้าจะมีทัวร์คอนต่ออีกนะ ย้ำว่าได้ยินมา ไม่ได้ฟันธง555
ลป2... มีข่าวมาอีกว่าแก๊งลูกแกะอาจจะเปลี่ยนใจให้มันเป็นไปในทางท